ดิฉันเป็นคนที่บ้าการลดความอ้วนมากเกือบถึงขั้นโรคจิตค่ะ ถ้าเมื่อไหร่ หรือช่วงไหน
ไม่ได้กินก็จะคิดว่า "ตัวเองอ้วน"
ทั้ง ๆ ที่ไม่ได้อ้วนขึ้นมาเลยค่ะ
แต่เป็นเพราะเราสร้างความกลัวอ้วนเหล่านั้นขึ้นมาเองทั้งสิ้นค่ะ
ดิฉันทานยาลดความอ้วนจนเป็นโรคซึมเศร้า
ในตอนนี้ดิฉันไม่สามารถทานยาลดความอ้วน
ที่มีฤทธิ์กดประสาท หรือยาที่แรง ๆ ได้เหมือนเมื่อก่อนอีกแล้วนะคะ
แต่ด้วยความที่เราเป็นคนที่ีมีโครงสร้างใหญ่
ทานอะไรก็จะสามารถอ้วนได้ง่าย ๆ
ถึงแม้จะทานน้อยกว่าชาวบ้านเค้าเกือบครึ่ง
ถึงยังไงดิฉันก็ไม่สามารถผอมไปมากกว่านี้ได้ค่ะ
เพราะว่าดิฉันเป็นคนหุ่นอวบ และโครงสร้างใหญ่
ตอนนี้ดิฉันก็ศึกษาเกี่ยวกับสมุนไพร และการอดอาหารหลังเที่ยง
ควบคู่กันไปค่ะ เพราะสำหรับดิฉันนะคะที่เคยทดลองทำมา
การอดอาหารหลังมื้อเที่ยงไปแล้ว มันไม่ได้ทำให้เราแย่ขนาดที่เราคิดหรอกนะคะ
ความหิวช่วงนั้นคือ ความอยากอาหารค่ะ
ไม่ใช่ความหิวที่แท้จริงของร่างกายค่ะ
ไม่ใช่ความต้องการจริง ๆ ค่ะ
แต่เป็นเพราะเราอยาก และที่สำคัญนะคะ
ที่ทานเข้าไปเนี่ย กลายเป็นการสะสมไขมันทั้งนั้นแหล่ะค่ะ
ดิฉันไม่ได้แนะนำให้อดอาหารนะคะ
เพราะครึ่งเช้าดิฉันก็ทานอาหารปกติค่ะ
ออกจะมากกว่าปกติด้วยซั้ำ เพราะกลัวจะหิวในช่วงบ่าย
แต่พอถึงเวลาตอนบ่าย ดิฉันจะมีนมไวตามิ้ลค์สูตรน้ำนมข้าว (แบบกล่องใหญ่)
ดิฉันจะดื่มในช่วงที่ร่างกายรู้สึกว่าหิวมาก ๆ ค่ะ
ที่สำคัญมันมีกลิ่นหอม ทานแล้วจะรู้สึกดีมาก ๆ เลยค่ะ
ลองทำดูสักวันนะคะแล้วเราจะได้รู้
ว่านั่นคือความหิวจริง ๆ หรือแค่เราที่อยากกิน
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น